Dünyanın en eski uçağı Orville ve Wilbur Wright kardeşler tarafından uçuruldu. Fakat onların uçurdukları kadar eski başka uçaklar da vardı. Nemeth Parasol, Caproni Ca-60, RFB X-114, PZL M-15 Belphegor, Vought V-173, Stipa Caproni, XF-85 Goblin, Lockheed XFV ve Goodyear Inflatoplane o dönemin en eski uçaklarındandı.

Stratolaunch kendi sınıfının ve dünyanın en büyük uçaklarından biridir.

Stratolaunch

Stratolaunch devasa kanatların birleştirdiği iki ana gövdeden oluşur. İlk seferine Mojave Air ve Spaceport'tan kalktı ve güvenli bir iniş yapmadan önce 150 dakika havada kaldı. Güçlü, ancak hafif olması için alüminyum yerine büyük ölçüde karbon fiber kullanıldı. Uydu, roket ve benzeri malzemeleri taşımak için tasarlandı.

Edgley Optica son derece sıra dışı bir tasarıma sahipti ve oldukça hızlı uçuyordu.

Edgley Optica

Edgley Optica'nın kabini ana gövdeden ayrı ve çevreyi neredeyse tam olarak seyretme olanağı verir. Uçağın tek motoru gövdede, kanatların hemen arasındadır. Ne yazı ki bugüne kadar bu uçaklardan sadece 20 tane üretildi ve çok azı hala kullanımdadır. Helikopterlere düşük maliyetli bir alternatif olarak tasarlanmıştı.

Vought V-173 döneminin en iyi uçaklarındandı, fakat oldukça hantal bir yapısı vardı.

Vought V-173

Vought V-173, UFO'larla karıştırılabilecek bir uçaktı. Tamamen kanatlardan oluşan pervaneleriyle ileri doğru hareket ediyordu. Bu tasarım düşük hızda önemli bir manevra kabiliyeti veriyordu. Aynı zamanda hızlı kalkış yapabiliyordu ve gövdesi son derece sağlamdı. Yine de kullanımda olan bir uçaktan çok bir deneydi.

McDonnell XF-85 Goblin dünyanın en eski jet uçaklarından biriydi, fakat yeterli değildi.

XF-85 Goblin

McDonnell XF-85 Goblin oldukça küçüktü. Hemen hemen Volkswagen Beetle büyüklüğündeydi. Tekerlekleri ya da taksileme donanımı yoktu. Uçması için büyük bir uçaktan bırakılması gerekiyordu. Sonra da yakalanıp tekrar gövdeye sokulacaktı. Bunu sürekli yapmak oldukça zor olacağı için proje hayata geçirilemedi.

Lockheed XFV son derece dengesiz bir yapıya sahipti, o yüzden üretimi durduruldu.

Lockheed XFV

Lockheed XFV'nin dikey olarak fırlatılması ve sonra da yatay uçuşa geçmesi gerekiyordu. Görevden sonra da bir kez daha dikey pozisyona geçecekti. Bunların hepsinin mümkün olabileceği kanıtlanmıştı ama proje gerektiği kadar rağbet görmediği için iptal edildi. Halbuki bu uçak en dar alanlara bile rahatlıkla inebiliyordu.

Goodyear Inflatoplane başarılı olması beklenen ama başarılı olamayan bir başka uçak projesiydi.

Goodyear Inflatoplane

Goodyear Inflatoplane başlangıçta kurtarma uçağı olarak tasarlanmıştı. Şişirilebilir uçak fikri her ne kadar kulağa harika bir fikir gibi gelse de tasarım hedeflerinin hepsini karşılamıyordu. Bu uçağın geliştirilmesi, test edilmesi ve değerlendirilmesi 1972 yılına kadar devam etti ve yaklaşık 1 yıl sonra iptal edildi.

Lun-Class Ekranoplan hem suda hem de havada gidebiliyordu ama 4 metreden fazla yükselemiyordu.

Lun-Class Ekranoplan

Lun-Class Ekranoplan teknik olarak uçak sayılmaz. Çünkü havada normal bir uçak kadar yükselemiyordu. Bunun yerine su yüzeyinden 4 metre kadar havalanabiliyordu. İlk olarak 1987'de hizmete girdi ve kendi sınıfının en hızlı aracıydı. Son 30 yılını ise Rusya'daki bir iskelede çürümeye terk edilmiş olarak geçirmek zorunda kaldı.

Scaled Composites Proteus görünüş olarak avcı uçaklarını andırıyordu ama esasında bir araştırma uçağıydı.

Scaled Composites Proteus

Scaled Composites Proteus tandem kanatlara sahiptir. Uzun süre akıl almaz bir irtifada seyretmesi için özel olarak tasarlanan iki çift ince kanadı vardır. Bu uçak karmaşık alıcılar ve bilimsel hava gözleminde kullanılan radarları taşımak için kullanılıyor. Pilotla ya da yerden uzaktan kumandayla kontrol edilebiliyor.

Flying Submarine hem denizin üstünde hem de altında gidebilen bir araçtı.

Flying Submarine

Reid Flying Submarine 1 tek kişi tarafından inşa edildi ve pilotu su altında nefes alabilmek için dalgıç tüpü kullanıyordu. Bu araç ne su altı yolculuğunda ne de hava yolculuğunda başarılı olamadı. Ama yine de her ikisini yapabiliyordu. Proje 1939'da geçici olarak askıya alındı ve 1953'te tamamen sonlandırıldı.

Super Guppy, Nasa tarafından kullanılan oldukça büyük bir kargo uçağıdır.

Super Guppy

Aero Spacelines Super Guppy gövdesinde uzay aracı parçaları taşıma kabiliyetine sahip dünyadaki tek uçaktır. 1982 yılında Airbus uçağı üretme hakkını satın aldı ve Fransa'da Union de Transports Aeriens Industries tarafından iki ek Super Guppy inşa edildi . O zamandan beri de Airbus tarafından kullanılmaya devam ediyorlar.

Douglas X-36 son derece küçüktü ama aynı zamanda fazlasıyla hızlı bir savaş uçağıydı.

Douglas X-36

McDonnell Douglas X-36 olası bir savaş uçağının % 28 ölçeğine göre inşa edildi. İlk olarak 17 Mayıs 1997'de uçtu, 31 başarılı araştırma uçuşu gerçekleştirdi. Yerden çok iyi idare edildi ve tüm proje hedeflerini karşıladı. Fakat yine de bazı dengesizlikleri vardı. Bu yüzden gelişmiş bir uçuş kumanda kontrol sistemi ile kullanılabiliyordu.

Stipa Caproni mini bir uçaktı, 1932 yılında tasarlandığında kimse uçacağına inanmamıştı.

Stipa Caproni

Stipa Caproni, 1932 yılında tasarlandı. İçi boş, namlu şeklinde bir gövdeye sahipti. Motoru ve pervanesi tamamen gövdesi tarafından çevrelenmişti. Esasında tüm gövdesi tek kanallı bir fandan ibaretti. Geleneksel uçaklardan çok daha iyi performans göstermediği için proje iptal edildi ve başka bir prototip daha üretilmedi.

PZL M-15 Belphegor ilaçlama uçağı olarak tasarlandı ama yeterince başarılı olamadı.

PZL M-15 Belphegor

PZL M-15 Belphegor, Polonya'daki tarımsal havacılık için tasarlandı ve çıkardığı berbat sesle tanınıyordu. Seri üretimine 1976 yılında başlandı. Ancak ilk başarısız uçuşundan sonra hayal kırıklığı yarattı. 1981 yılına kadar 175 adet üretildi. Daha sonra proje tamamen askıya alındı ve ardından sonsuza dek iptal edildi.

Nemeth Parasol kendi sınıfının en ilginç tasarımına sahipti, pek çok kişi için sıra dışıydı.

Nemeth Parasol

Nemeth Parasol o dönemin diğer tek kanatlı uçaklarına çok benziyordu ve Nemeth uçaklarını karakterize eden bir bireyselliğe sahipti. 1926 yılında Nemeth ve istihdam ettiği tasarımcı Claire Linstead, ilk Nemeth Parasol uçağını tasarladı ve inşa etti. Bu tek koltuklu ve disk benzeri kanatları olan sıra dışı bir uçaktı.

Snecma Coleoptere son derece iyi düşünülmüş bir projeydi ama uygulamada başarısız oldu.

Snecma Coleoptere

Snecma Coleoptere'in silindir şeklinde kanatları vardı. Bu kanatlar hem dikey hem de yatay olarak kalış ve iniş yapmasını sağlıyordu. İlk serbest dikey uçuşunu 6 Mayıs 1959'da Melun Villaroche Aerodrome'de yaptı. 25 Temmuz'da ise dikeyden yataya geçişi sırasında uçak kontrolden çıktı ve yere çakılarak parçalandı.

RFB X-114 benzerlerine göre oldukça başarılıydı ama onunda sonu aynı şekilde bitti.

RFB X-114

RFB X-114 benzer yer etkili araçlardan daha yüksekten uçarak dalgalı suları ve açık okyanusları geçebilecek şekilde tasarlandı. 1970'lerin sonunda Alman ordusu tarafından satın alındı. Ancak hiçbir askeri görevde kullanılamadı. Nisan 1977'de ise gönderildiği bir görevde bilinmeyen bir nedenden dolayı battı.

Solar Impulse güneş enerjisiyle çalışan yeni nesil bir uçaktır ve diğer uçaklara göre eski sayılmaz.

Solar Impulse

Solar Impulse güneş enerjisiyle çalışan bir uçaktır. Yolcu taşımak için değil, temiz teknolojilerin teşvik edilmesi amacıyla geliştirildi. Tek damla yakıtı olmadan 40.000 kilometreden fazla uçtu ve 23 günden daha uzun bir süre havada kaldı. 26 Haziran 2009 tarihinde proje halka tanıtıldı. 9 Mart 2015'te ise dünyanın çevresini dolaştı.

VZ-9 Avrocar bir UFO uçak projesiydi ama beklenen performansı gösteremedi.

VZ-9 Avrocar

Avro Canada VZ-9 Avrocar uçan cip olarak da bilinir. Her uzaylı hayranının gerçekleşen rüyasıdır. Bu aracın dikey kalkış kabiliyeti vardır ve popüler olduğu 50'lerde eşi benzeri görülmemiş bir hızda uçuyordu. Bu iddialı proje, kötü prototipleri nedeniyle gün be gün yok olmaya terk edildi ve seri üretimi yapılmadı.

Caproni Ca-60 dünyanın en eski yolcu uçağı olacaktı, fakat yapılan testleri geçemedi.

Caproni Ca-60

Caproni Ca-60'ın 100 yolcu alması ve 1920'lerin başında Atlantik Okyanusu'nun üzerinde uçması planlanıyordu. Uçak 9 metreden daha uzundu ve boşkenki ağırlığı 15.000 kilodan fazlaydı. 1921'de Maggiore Gölü'nde test edildi. Ne yazık ki test uçuşlarını hiçbirini geçemedi ve proje iptal edildi.

HZ-1 Aerocycle tek kişilik bir uçan araçtı ama onun da kaderi diğerleri gibi oldu.

HZ-1 Aerocycle

HZ-1 Aerocycle ilk olarak Kasım 1954 ve Ocak 1955'de test edildi. ABD ordusu tarafından oldukça olumlu karşılandı. Bu yüzden bir düzine kadar üretilmesi emredildi. Ancak 1956 yılındaki test uçuşları beklendiği gibi sonuçlanmadı. Deneyimsiz pilotlar, bir önceki testlerdeki gibi uçmayı başaramadı ve proje sonlandırıldı.